Leernetwerken

Cultureel erfgoed heeft een grote intrinsieke waarde. Erfgoed bepaalt in grote mate de waardering van burgers voor hun woonomgeving. Cultureel erfgoed speelt een rol bij het imago, of populairder gezegd, de ‘branding’ van een stad. Betrokken burgers in veel steden zorgen voor een breed draagvlak voor behoud en benutting van erfgoed. Kortom, er bestaat consensus over het belang van erfgoed. Behoud en ontwikkeling van deze waarde zijn daarom belangrijk.

Realisatie van deze doelen is niet goed mogelijk zonder beleid. Beleid vraagt om keuzes: welke projecten moeten ter hand worden genomen en in welke volgorde? Om tot prioritering van projecten te komen –en om middelen hiervoor te genereren- is kennis van de kosten en baten nodig. Op dit moment is daar nog maar weinig over bekend. Met name over de batenkant bestaat nog veel onzekerheid. Dat is jammer, want daardoor ontstaat er een risico dat goede projecten niet van de grond komen, omdat de kennis ontbreekt om de positieve effecten op waarde te schatten.

Informatie over de baten kan ook van belang zijn voor de financiering van projecten gericht op behoud of ontwikkeling van erfgoed. Dat is van belang omdat er recent  mogelijkheden zijn gekomen (zoals de regeling Bedrijfsgerichte Gebiedsverbetering en de nieuwe grondexploitatiewet) om partijen die profiteren van projecten mee te laten betalen. Het is echter onduidelijk of dit voldoende soelaas biedt zolang we niet goed weten hoe de baten moeten worden bepaald.

Het NICIS, de Vrije Universiteit en de Stad bv werken samen in het programma economische waardering cultureel erfgoed. Het doel van dit programma is tweeledig:

1. Het onderzoek naar de baten van cultureel erfgoed in bredere zin. Daarbij gaat het om het adresseren van kennisvragen met een fundamenteel karakter, waarbij tegelijkertijd de bruikbaarheid van de kennis in de richting van stedelijke partijen richtinggevend is.
2. Het ontwikkelen van een platform voor steden met plannen voor de ontwikkeling van cultureel erfgoed in de vorm van een Community of Practice waarbij de onderzoekers input leveren.

De Stad bv faciliteert de CoP waarin de kennis van de VU wordt verbonden met de praktijkkennis van de deelnemende steden.